PREDGOVOR
Opredjeljenje za realisticki izraz u situaciji kada je likovno stvarala?tvo optereceno konfuznim pluralizmom prilicno je hrabar stav. Kod mlade slikarice Andreje Dujnic on je proiza?ao iz spontanog odu?evljenja videnim stvarnim ljepotama oblika i boja. Ona bilježi svoj okoli? od rasko?nih krajolika, preko urbanih i arhitektonskih panorama do intimistickih mrtvih priroda. U svakom od tih segmenata pronalazi specificne znacajke i oblikujeih po zakonitostima odnosa tvarnog prema raznolikostima ambijenta i atmosfere.
Vezana uz grad u kojem živi-Petrinju, slikarica nastoji pronaci one vizureu kojima se gradevine uklapaju u prirodu, prizori uz rijeku Kupu gdje se kolorizam i luminizam ispreplicu u poetskom ugodaju,te livade i drugo raslinjes dominantnom zelenom bojom rasvijetljenom suncevim zrakama. I u neko-liko pejsaža ?to okružuju grad, a osobito onih ?to su vezani uz obalu rijeke, nastoji svakom od elemenata: zemlji, vodi, biljkama i titrajima u zraku dati odredenu karakteristiku tvari iskazanu strukturom boja i svjetla.
Realisticka obrada ipak ne sprecava autoricu da ispolji svoj subjektivitet, koji dolazi najvi?e do izražaja u ciklusu mrtvih priroda. Tu ona kao da skreceu sfere hiperrealizma pa svaki od predmeta na kompozicijama dobiva dvojake vizije. S jedne strane to su gotovo fotografski zapisi, ali opet istovremenoto su tihi intimni biljezi o stvarima ?to evociraju uspomene, rastvaraju opnesjecanja i oslu?kuju skrivena duhovna stanja. Bez obzira radi li se o vocu, vo?tanim svjetiljkama, staroj pegli na ugljen ili listovima papira slikarica nasvima njima ispisuje svoj imaginarni dnevnik.
Prva samostalna izložba Andreje Dujnic predstavlja ju kao vrijednu slikaricu ciji su talent i obrazovanje polucili rezultat koji se može oznaciti kaouspje?no formirani slikarski profil. Jer, biti prepoznatljiv za umjetnika znacibiti i prihvacen.

Enhlish